محاکمه ی عشق
جلسه ی محاکمه عشق بود و عقل که قاضی این جلسه بودعشق را محکوم به تبعید به دورترین نقطه ی مغز یعنی "فراموشی" کرد . قلب تقاضای عفو عشق را داشت ولی همه ی اعضا با او مخالف بودند. قلب شروع کرد به طرفداری از عشق :" اهای چشم مگر تو نبودی که هر روز ارزوی دیدن او را داشتی؟ ای گوش مگر تو نبودی که در ارزوی شنیدن صدایش بودی؟ و شما پاها که همیشه اماده ی رفتن به سویش بودید حالا چرا با او مخالفید ؟"
همه ی اعضا روی برگرداندند و به نشانه ی اعتراض جلسه را ترک کردند .
تنها عقل و قلب در جلسه ماندند.
عقل گفت: " دیدی ای قلب؟ همه از عشق بیزارند ولی من متحیرم با وجودی که عشق از هم بیشتر تو را ازرده چرا هنوز از او حمایت می کنی؟" قلب نالید و گفت : "من بدون عشق دیگر نخواهم بود و تنها تکه گوشتی هستم که در هر ثانیه کار ثانیه قبل را تکرار می کند و فقط با عشق می توانم یک قلب واقعی باشم همیشه از عشق حمایت می کنم!"
در طول ترم قبل شاید چندین بار این واژه را از آقای پیله ور شنیده باشید اما آیا معنای این واژه را میدانید؟
معماری HIGH-TECH به نوعی از معماری گفته می شود که در آن همه چیز عیان است از لوله و کانال کولر گرفته تا سیم کشی و حتی تیر آهن ها و اتصالات و حتی جوشکاری ها که این نوع معماری مستلزم حس زیبایی شناختی در مواجه با ابزار و قطعات است.البته نمی توان هر بنایی که همه چیز آن معلوم باشد را صاحب این سبک دانست اما ساختمانی که همه چیز آن عیان باشد و در ضمن این ابزار با زیبایی به کار رفته باشد را می توان صاحب این سبک دانست که آن را هم باید کارشناسان نظر دهند. جالب اینجاست که عمر این سبک به حدود ۳۰ سال می رسد و یکی از معدود بناهای ایران که به نوعی از این سبک بهره مند است(البته بطور سطحی) دانشکده علوم بوعلی سیناست که در آن تمامی تیرها آهن ها واتصالات مشخص میباشد.(معماری نوین فرانسوی را ببینید که چه کرده!)
اولش قرار بود که یه گروه تو YAHOO راه باندازیم که ارتباط بچه ها تو تابستون برقرار و مستمرتر باشد اما بعدا رو به یه وبلاگ گروهی آوردیم ولی اما این ارتباط هنوز چنگی به دل نمیزنه و به نظر من هنوز برقرار نیست .
نمی خوام بگم خسته شدم که نشدم اما رفتار و عملکرد دوستان کم کم داره ما رو هم سرد می کنه.توی این مدت از لینک گرفته تا اخبار دانشکده روی وبلاگ گذاشته ام و حتی گاهی مطلبی چند از خودم نوشته ام و اگر دقت کنید بیشترین مطلب تو این مدت مال من بوده چون علاقه داشتم و دوست داشتم و هنوز هم مطلب دارم و روی وبلاگ می ذارم اما انتظار نداشتم که دوستان اینگونه کم لطفی بکنند یا شاید هم تنبلی یا اینکه شاید هم بترسند و دستشان به نوشتن نیاید .(الله علم)
در اینجا از دوستانم که تا حالا حتی یه مطلب هم گذاشتند تشکر می کنم و امیدوارم همکاری آنها مستمرتر شود و دست تمام دوستانی که تا حالا مطلب ندادند و دوست دارند مطلب بدند به گرمی می فشارم. 
)
) فردا هر یک را دراتاق جداگانه هی گذاشت و به هر کدام ورقه ای داد. صفحه ی اول سوال ساده ای بود که فقط 5 نمره داشت. انرا همه جواب دادند و رفتند به صفحه ی دوم که نوشته شده بود : "حالا برای 95 نمره ی بقیه بنویسید کدام چرخ ماشین پنچر شده بود؟(استاد
)
سعي کنين از اونها ببرين
