اولش قرار بود که یه گروه تو YAHOO راه باندازیم که ارتباط بچه ها تو تابستون برقرار و مستمرتر باشد اما بعدا رو به یه وبلاگ گروهی آوردیم ولی اما این ارتباط هنوز چنگی به دل نمیزنه و به نظر من هنوز برقرار نیست .  

نمی خوام بگم خسته شدم که نشدم اما رفتار و عملکرد دوستان کم کم داره ما رو هم سرد می کنه.توی این مدت از  لینک گرفته تا اخبار دانشکده روی وبلاگ گذاشته ام و حتی گاهی مطلبی چند از خودم نوشته ام و اگر دقت کنید بیشترین مطلب تو این مدت مال من بوده چون علاقه داشتم و دوست داشتم و هنوز هم مطلب دارم و روی وبلاگ می ذارم اما انتظار نداشتم که دوستان اینگونه کم لطفی بکنند یا شاید هم تنبلی یا اینکه شاید هم بترسند و دستشان به نوشتن نیاید .(الله علم)

تا حالا می خواستم که مطلب علمی روی وبلاگ نذارم ولی شاید از این به بعد گذاشتم تا کمی بیشتر کمکاری های دوستان جبران شود.

در اینجا  از دوستانم که تا حالا حتی یه مطلب هم گذاشتند تشکر می کنم و امیدوارم همکاری آنها مستمرتر شود و دست تمام دوستانی که تا حالا مطلب ندادند و دوست دارند مطلب بدند به گرمی می فشارم.   

         در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم             

              سرزنش ها گر کند خار مغیلان غم مخور

HO2