هفته گذشته فهرست 200 دانشگاه برتر جهان و 50 دانشگاه برتر آسيا و اقيانوسيه

در سال 2006 اعلام شد.برخي نامها آشنا هستند و بعضي ديگر چندان به گوش آشنا نيستند.در ميان 10 دانشگاه برتر جهان اگرچه به مانند دو سال گذشته دانشگاه هاروارد باز هم به عنوان برترين برگزيده شده است ليكن امسال از اعتبار و اقتدار هر ساله هاروارد كاسته شده و دانشگاه كمبريج انگلستان خود را به راس فهرست بسيار نزديك كرده است .براي اولين بار نيز سر و كله امپريال كالج لندن در ميان 10 دانشگاه برتر جهان پيدا شده كه البته اين در شرايطي اتفاق افتاده كه دانشگاه پلي تكنيك ايكول فرانسه از رتبه دهم به رتبه سي و هفتم سقوط كرده است.در ميان 30 دانشگاه برتر جهان علاوه بر انگليس و آمريكا دانشگاههايي از كشورهاي چين استراليا فرانسه ستگاپور ژاپن كانادا و سوئيس به چشم مي خورند.

بر اين اساس 10 دانشگاه برتر جهان به ترتيب هاروارد"كمبريج"آكسفورد"ام آي تي"ييل"استنفورد"كاليفرنيا"بركلي"امپريال كالج و پرينستون هستند. در ميان 50 دانشگاه برتر آسيا و اقيانوسيه رقابت سختي بين كشورهاي استراليا "چين"هنگ كنگ و ژاپن وجود دارد و اين در حاليست كه در اين ميان دانشگاههايي از سنگاپور"نيوزيلند"كره جنوبي"هند"تايلند"مالزي"تايوان و اسرائيل نيز حضور دارند و اما ايران.

دنبال ايران نگرديد نه تنها در بين 50 دانشگاه آسيا نيست بلكه در 200 دانشگاه جهان هم نامي از ايران برده نشده است.ايراني كه روزي دانشگاههايش جزء چند نام آشناي دانشگاهي دنيا بود.زماني نه چندان دور دانشگاه تهران با قدمت 60 ساله و صنعتي شريف در تمام جهان آوازه ي بلند داشت و زماني بهترين پزشكان ايراني در سراسر جهان از دانشكده پزشكي دانشگاه شيراز فارغ التحصيل شده بودند.اما سهم ايران در اين پيشرفت و رقابت چقدر است؟ ايراني كه سالانه چند ميليون داوطلب ورود به دانشگاه دارد  ايراني كه هر سال در صدي از جوانانش درگير رقابتي تنگاتنگ مي شوند كشوري كه انواع و اقسام دانشگاهها از روزانه و شبانه گرفته تا آزاد و علمي كاربردي (البته جامع - علمي  و كاربردي!!) در آن فعاليت مي كنند  و هر سال ميليون ها ميليون تومان صرف آن مي شود كه دانشجويانش در انواع دانشگاههاي آن تحصيل علم و دانش كنند.اما چه علم و دانشي!!كه در هيچ كجاي دنيا هيچ اعتباري ندارد و با چه هدفي؟.يك دانشجو در ايران ميليونها تومان هزينه مي كند تا درسي بخواند كه فقط در چهار ديواري ايران دردي از او دوا نمي كند(تازه اگر دوا كند)و اگر خواست پا را از اين فراتر بگذارد بايد از پيش دانشگاهي كشورهاي حتي آسيايي شروع كند.اما فقط بايد توجه داشت كه همين دانشگاه هاي برتر دنيا اگر دانشجوي نخبه ايراني(بلا نسبت ما) درخواست تحصيل كندبه چشم به هم زدني پذيرش مي دهند.زيرا مي داند كه هوش ايراني آينده ساز كشورش مي شود.