ریشه
گیرم که در باورتان به خاک نشسته ام .وساقه های جوانم از ضربه های تبرهایتان زخم دار است.باریشه چه میکنید؟گیرم که بر سر این باغ بنشسته در کمین پرندهاید پروازراعلامت ممنوع می زنیدباجوجه های نشسته دراشیان چه میکنید.گیرم که میکشید گیرم که میبرید گیرم که میزنید بارویش ناگزیر جوانه ها چه میکنید.
+ نوشته شده در شنبه ۲۵ شهریور ۱۳۸۵ ساعت 22:16 توسط صابر کیه بادرودی
|