سلام دوستان گرامی،من در هفته های اخیر مطلب انتخابات را در وبلاگ نوشتم واز این مطلب به عنوان یک مطلب طنز یاد کردم.همین طور که همه میدونیم مطلب طنز مطلبیه که حقایق تلخی را در بر داره (بالاخره از زبان فارسی استفاده کردیم).من دوست داشتم که شما عزیزان در بخش نظرات به این حقایق اشاره کنید ولی هیچ کس این موارد را گوشزد نکرد.پس تصمیم گرفتم این موارد را در قالب یه مطلب دیگه به اطلاع همه برسونم:

1.اولین مورد اینه که من این مطلبو به آقایون منحصر کردم،ولی با اعتراض هیچ کس مواجه نشدم.مگر خانمها نقشی در این انتخابات نداشتن؟قطعا نقش داشتن.ولی من میخواستم به این فاصله ای که مثله یه دره ی عمیق در بین خانمها و آقایون ایجاد شده وتا حالا هیچ کس به سلامت از این دره عبور نکرده اشاره کنم.به نظرمن ما داریم چهار سال از بهترین سالهای عمرمونو رایگان میفروشیم و در عوض چهار سال تلخ را به گرون ترین قیمت ممکن میخریم.من اولش نمی خواستم این موضوع را مطرح کنم ولی بعد از این که به دعوت هومن وارد وبلاگ شدم و ازجنبه ی بالای همه ی دوستان مطلع شدم جو حاکم را مناسب برای بیان این مطلب دیدم ومطلب انتخابات را مقدمه ای برای بیان این مطلب قرار دادم.ازهمه ی دوستان خواهش میکنم به دنبال مقصر این پیشامد نباشند و فکری برای حل این معضل کنند.به امید روزی که هیچ سلامی بدون پاسخ نماند.

2.درمورد دوم میخواستم به کم لطفی بعضی از دوستان در مورد شرکت نکردن در انتخابات و کلا کم توجهی به اموری که به همه مربوط میشود(با توجه به مورد پنجم مطلب انتخابات)اشاره کنم و امیدوارم که از این به بعد شاهد حضور پر شور همه ی دوستان در تمام عرصه ها  باشیم.

« به امید روزی که گروههای دیگر به اتحاد بچه های عمران غبطه بخورند»